تاریخ دادنامه قطعی: 1394/04/06
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: شهادت بر اقرار متهم به ارتکاب بزه، شهادت شرعی و دلیل اثبات دعوی محسوب نمی گردد بلکه ممکن است به عنوان اماره قضایی موجب علم قاضی شود.
در خصوص اتهام ع. ق.م. دایر بر خیانت در امانت، دادگاه با ملاحظه اوراق و محتویات پرونده، شکایت شاکی م. الف.، گزارش و تحقیقات مرجع انتظامی، قرارداد مضاربه فیمابین، اظهارات گواهان در دادگاه، اظهارات و دفاعیات بلاوجه متهم در مرحله تحقیقات مقدماتی و عدم حضور متهم در وقت رسیدگی و نظر به سایر قراین و امارات موجود در پرونده دادگاه بزه انتسابی به متهم را محرز و مسلم دانسته و مستندا به ماده 674 قانون مجازات اسلامی حکم به محکومیت متهم به تحمل شش ماه حبس تعزیری صادر و اعلام میدارد. رای صادره غیابی و ظرف 10 روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و سپس ظرف 20 روز قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان قرچک - حیدر محمد نژاد
در خصوص واخواهی ع. ق. با وکالت آقای ع. از دادنامه صادره به شماره 102/930699 ، دادگاه با ملاحظه اوراق و محتویات پرونده و با توجه به اینکه واخواه ایراد و اعتراض موثری که موجبات نقض دادنامه صادره را بنماید ارائه ننموده است و دادنامه صادره وفق مقررات شرعی و قانونی صادر گردیده است لذا دادگاه مستندا به مواد 217 و 218 قانون آیین دادرسی کیفری حکم به رد واخواهی و دادنامه صادره را عینا تایید مینماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان قرچک - حیدر محمد نژاد
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع. ق.م. با وکالت آقای م. ع. نسبت به دادنامه --- مورخ 1393/11/27 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان قرچک که در مقام واخواهی از دادنامه --- مورخ 1393/07/01 آن شعبه صادر گردیده و به موجب آن تجدیدنظر خواه به اتهام خیانت در امانت به تحمل شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است، نظر به محتویات پرونده، اظهارات طرفین، اسناد ارائه شده و اظهارات مطلعین، هرچند تحقق رابطه امانی فیمابین به موجب قرارداد منعقده و اظهارات ایشان، مبتنی بر ادله اثباتی است ولیکن از آنجا که ادعای تعدی تجدیدنظر خواه در استعمال مال سپرده شده در غیر مصارف معین قراردادی و مورد توافق به ضرر مالک آن، بر ادله کافی و علم آور مستقر و استوار نیست، چرا که ادله مطروحه عبارت است از اظهارات سه تن از اقوام سببی شاکی تجدیدنظر خوانده که صرفنظر از ادعای جرح مطروحه از جانب وکیل تجدیدنظر خواه، اولا: منشا اظهارات مطلعین رویت یا امر حسی دیگری که به صورت بلاواسطه از وقوع رکن مادی بزه حاصل شده باشد نبوده بلکه شهادت بر اقرار ادعایی از جانب متهم تجدیدنظر خواه است که این امر در قوانین موضوعه به عنوان شهادت شرعی و دلیل اثبات دعوی محسوب نگردیده است. ثانیا: تجدیدنظر خواه در کلیه مراحل تحقیق و رسیدگی منکر صدور اقرار مزبور از ناحیه خویش بوده، ضمن آنکه صرف اقرار بدون احراز کاشفیت آن از واقع نزد قاضی صادرکننده حکم نیز نمیتواند مستند حصول علم قضایی باشد، ثالثا: مطابق ماده 199 قانون مجازات اسلامی، نصاب شهادت در کلیه جرایم مگر استثنائات تصریحی، دو شاهد مرد است که در پرونده امر موجود نیست، لذا صرفنظر از اینکه آیا شرایط شهود جهت ادای شهادت شرعی احراز گردیده یا خیر؟ از آنجا که ادله ارائه شده واجد وصف شهادت شرعی نبوده و از طرفی به عنوان اماره قضایی نیز کفایت حصول علم قضایی را نمینماید و امکان احراز خلاف آن متصور و محتمل است، لذا با توسل به قاعده درا، اعتراض تجدیدنظر خواه را وارد دانسته و ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته، مستندا به تبصره یک ماده 22 قانون اصلاحی تشکیل دادگاههای عمومی و انقلاب، حکم بر برائت تجدیدنظر خواه صادر و اعلام مینماید. رای صادره قطعی است.
شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار
صادق علی طهماسبی - مرتضی کیاستی