تاریخ نظریه: 1403/10/17
شماره نظریه: 7/1403/853
شماره پرونده: 1403-26-853ح
استعلام:
در پرونده اجرایی فردی به تکمیل ساختمان و تحویل آن به دیگری مکلف شده است؛ اما بهرغم سپری شدن مدت طولانی (تقریباً شش سال) اقدامی در جهت انجام تعهد نکرده است و مشخص است که قصدی جدی و عملی برای ایفای تعهد ندارد. محکومله نیز در اجرای ماده 47 قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356 توانایی تکمیل بنا را ندارد. کارشناس رسمی دادگستری با مشاهده بنا، میزان هزینههای تکمیل را تعیین کرده است. با توجه به توضیحات پیشگفته، خواهشمند است اعلام فرمایید آیا به درخواست محکومله توقیف اموال محکومعلیه و در صورت عدم شناسایی، اعمال ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 نسبت به محکومعلیه امکانپذیر است؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
با عنایت به مواد یک و 22 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394، ماده 3 این قانون صرفاً ناظر بر مواردی است که به موجب حکم قطعی، محکومعلیه به پرداخت مالی محکوم شده باشد؛ اعم از آنکه به صورت استرداد عین، قیمت و یا مثل آن و یا ضرر و زیان ناشی از جرم و یا دیه باشد که در صورت عدم تادیه و عدم دسترسی به مال، در صورت تقاضای محکومله و با رعایت دیگر شرایط مقرر در قانون به دستور دادگاه محکومعلیه بازداشت میشود. در فرضی که حکم دادگاه ناظر بر محکومیت فرد به انجام عمل معینی است (در فرض سوال تکمیل ساختمان) و نه پرداخت وجه نقد و محاسبه قیمت انجام عملی که محکومعلیه از اجرای آن امتناع دارد، اجرای حکم بر اساس ماده 47 قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356 صورت میگیرد؛ بر این اساس، وصول هزینههای انجام عمل موضوع این ماده از شمول ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 خارج است.