تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/07
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: حکم ماده 109 قانون مدیریت خدمات کشوری مبنی بر افزایش پرداختها، ناظر به میزان حقوق بازنشستگان و وظیفه بگیران است و قابل تسری به کمک هزینه عائلهمندی و اولاد نمیباشد.
با توجه به اوراق و محتویات پرونده و مضمون لایحه دفاعیه خوانده اول، نظر به اینکه در تبصره 4 ذیل ماده 109 قانون مدیریت خدمات کشوری مقرر گردیده: «کمک هزینه عائله مندی و اولاد بازنشستگان و وظیفه بگیران، معادل شاغلین افزایش مییابد و با این افزایش، حکم ماده 8 قانون تنظیم بخشی از مقررات دولت و اصلاحات بعدی آن لغو شده است»;. از طرفی حکم تبصره 5 ماده 109 مرقوم، ناظر به میزان حقوق بازنشستگان و وظیفه بگیران است و قابل تسری به کمک هزینه عائلهمندی و اولاد نمیباشد، بنابراین در ما نحن فیه که با اجرای حکم تبصره 4 ماده 109 قانون مدیریت [خدمات کشوری]، کمک هزینه عائلهمندی و اولاد شاکی کاهش یافته است، نقض قوانین و مقررات احراز نمی شود و اقدام طرف شکایت در این مورد موافق مقررات بوده است. در نتیجه شکایت شاکی در مجموع موجه به نظر نمیرسد و رای به رد آن صادر و اعلام میگردد. این رای طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 قطعی است.
رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه
واحدی - فرزد