تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/01
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: هرگاه احتمال شبهه با توجه به قراین در حق متهم صادق باشد، عنوان حدی مشمول« قاعده ی درا»; میشود.
محتویات پرونده اجمالا حکایت از مراجعه ش.ص. به دادسرای عمومی و انقلاب خ. و تقدیم شکوائیهای به طرفیت بانو ف.ب. براساس ماده 644 قانون مجازات اسلامی دارد که در توضیح آن اظهار داشته که مشارٌالیها در حالی که در عقد و همسر پ.پ. بوده بدون اینکه به او اطلاع دهد، با وی ازدواج کرده و به اتهام زنای محصنه از او شکایت دارد که دادسرای مزبور طی شماره 00214 مورخه 1392/03/03 قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه کیفری استان... صادر و پرونده در شعبه اول دادگاه کیفری استان مطرح شده است که در این مرحله پس از تحقیقاتی که در جلسات مورخه 1392/05/16 و 1392/05/24 از مشتکیٌعنه و در تاریخ 1392/05/20 از شاکی به عمل آورده اقدام به تعیین جلسه رسیدگی برای 1392/08/01 نمودهاند که در این جلسه با حضور نماینده دادستان طرفین توضیحات مبسوطی در خصوص نحوه ازدواج خود با یکدیگر و نیز ازدواج با آقای پ.پ. از سوی متهمه بیان شده که نتیجتا دادگاه پس از اعلام ختم دادرسی مبادرت به صدور دادنامه شماره --- مورخه 1392/08/27 نموده است که به لحاظ درج موضوع و اظهارات طرفین در جریان پرونده متن آن عینا نقل میگردد:«...... در خصوص اتهام خانم ف.ب. فرزند س. 34 ساله، شغل خانه دار، باسواد، فاقد سابقه کیفری، دارای شوهر، دایر به زنای محصنه اختصارا بدین توضیح که آقای ش.ص. به شرح شکوائیه اظهار داشته، متهمه در تاریخ 1387/11/22 به موجب سند نکاحیه عادی به عقد دائم آقای پ.پ. درآمده است و ایشان به علت تحصیل مال مسروقه در زندان بوده و متهمه با علم و اطلاع از زندانی بودن همسر خود، بدون طلاق یا فسخ نکاح، اقدام به ازدواج با وی نموده است که بعد از آزادی آقای پ.پ. از زندان با تقدیم دادخواست مبنی بر ابطال عقد ازدواج، دادگاه حکم بر ابطال عقد دائم و رسمی اینجانب و متهمه نموده است. متهمه در تاریخ 1392/05/16 اظهار داشته: قبلا همسر دائمی شاکی بوده و در شهریور ماه 86 جدا شده و در تاریخ اردیبهشت ماه 87 صیغه (عقد موقت) آقای پ.پ. شده و شاکی به بهانههای زیاد که دو فرزند دخترم تنها هستند و بهتر است برگردم و برگهای که دست من بود، برگه صیغه نامه بود و گمان میکردم که فسخ با من است و به دلیل اینکه بالای سر بچهها باشم و برای رضایت پدر و مادرم مجدد به عقد آقای ص. درآمدم و در تاریخ 1392/08/01 در دادگاه کیفری استان بیان کرده که فکر میکردم حق فسخ صیغه نامه با من است و مدت آن تمام شده و دو هفته به اتمام صیغه نامه مانده بود که بررسی کردم و سئوال کردم، گفتند: بعد از اتمام دو هفته خود به خود باطل میشود و بخاطر بچهها تصمیم گرفتم و به عقد دائم شاکی درآمدم. دادگاه با بررسی محتویات پرونده نظر به اینکه متهمه قبلا در عقد دائم شاکی بوده و به واسطه طلاق از وی جدا شده و به عقد آقای پ.پ. درآمده (که به زعم خود عقد موقت بوده) و زمانی که در علقه زوجیت آقای پ.پ. بوده به عقد دائم شاکی درآمده و دفاعیات وی که بیان داشته به خاطر دو فرزند دختر که از شاکی داشته تصور کرده عقد موقت است و مدت آن به اتمام رسیده. به عقیده دادگاه قاعده فقهی درا (تدرء الحدود بالشبهات) حاکم است و به استناد ماده 121 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 حکم به برائت متهم صادر و اعلام مینماید......» که پس از ابلاغ دادنامه مذکور آقای ش.ص. به شرح لایحهای که هنگام شور متن آن قرائت خواهد شد نسبت به دادنامه مذکور اعتراض و تجدیدنظرخواهی نموده است که رسیدگی به این شعبه ارجاع و در تاریخ بالا هیات شعبه با حضور دادیار محترم دادسرای دیوان عالی کشور تشکیل و پس از ملاحظه محتویات پرونده و نظریه دادیار مبنی بر اتخاذ تصمیم شایسته، مشاوره نموده، چنین رای میدهد:
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ش.ص. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1392/08/27 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان، دادگستری استان نظر به مندرجات پرونده و کیفیات منعکس در آن و اینکه ایراد موجهی که نقض حکم تجدیدنظر خواسته و رسیدگی بیشتر را ایجاب نماید، عنوان نشده و از لحاظ رعایت تشریفات و ضوابط قانونی اشکالی مشهود نیست، تجدیدنظر رد و دادنامه تجدیدنظر خواسته تایید و ابرام میشود.
شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
سید احمد هاشمی -رضا صفرپور