صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1399/06/06
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر تنکابن
موضوع
بررسی بزه قذف در برائت از زنای محصنه
پرسش
شخص الف از شخص ب شکایتی دایر بر قذف مطرح مینماید با این وصف که مشتکی عنه علیه اینجانب به اتهام زنای محصنه در دادگاه کیفری یک طرح شکایت مینماید که در نهایت منتهی به برائت اینجانب میگردد؛ اما در بزه رابطه نامشروع منجر به محکومیت اینجانب گردید با توجه به اینکه از بزه زنای محصنه تبرئه شدم بابت قذف از شخص الف شاکی و تقاضای رسیدگی دارم.
1: آیا بزه قذف به شخص الف قابل انتساب میباشد؟
2: آیا در قالب افترا شخص الف قابل تعقیب میباشد؟
نظر هیئت عالی
در جرم قذف و افترا سوء نیت مجرمانه شرط تحقق جرم است. کسی که به عنوان تظلمخواهی اقدام به شکایت دایر بر زنای محصن یا محصنه کرده و بر دادگاه این جرم ثابت نشده و نوع خفیف ارتباط (ارتباط نامشروع) ثابت شده، نمیتوان او را قاذف دانست زیرا فاقد سوء نیت مجرمانه است.
نظر اکثریت
بزه قذف از جمله جرایم علیه اشخاص میباشد و باید حداقل سوء نیتی وجود داشته باشد؛ شخص الف درجهت احقاق حق و تظلم خواهی شکایت نموده است و در اینگونه از بزه ها، مرجع قضایی حتی المکان سعی دربزه پوشی دارد تابزه زنا اثبات نگردد و در نهایت بزه رابطه نامشروع طرف محکوم گردد. در اینگونه بزه ها تابع رسیدگی عرفی هستیم، نمی توان شکایت شخص ب را پذیرفت و عمل قذف را به شاکی منتسب نمود و بزه افترا هم قابلیت رسیدگی ندارد.
نظر اقلیت
بزه قذف قابل انتساب به شخص الف میباشد؛ چراکه طرح شکایت ازسوی وی و عدم اثبات آن خود اشاعه فحشا محسوب میگردد و مبنای این موضوع فقهی میباشد در اینجا بحث سوء نیت مطرح نمیباشد و آثار سوء عدم اثبات زنای محصنه، بیشتر است. وقتی شاکی توان اثبات ندارد نباید اقدام به طرح شکایت نماید.