میزان تأثیر محکومیت به پرداخت دیه در بازدارندگی مرتکب

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ دادنامه قطعی: 1392/01/26
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: بیم تجری راجع به ایراد صدمات بدنی عمدی توسط مرتکب با توجه به اینکه محکومیت به پرداخت دیه دارد و موثر در بازدارندگی است، احراز نمی گردد.

رای دادگاه تجدیدنظر استان

در این پرونده آقای م.ج. و م.ج. به طرفیت آقای ر.ج. از دادنامه --- - 26/10/91 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران در مهلت مقرر قانونی تجدیدنظرخواهی نموده اندکه به موجب دادنامه فوق الذکر، تجدیدنظرخواهان از جهت جرم مشارکت در ایراد صدمه بدنی عمدی به شاکی به پرداخت دیات صدمات وارده به صورت نصف نصف حسب مواد استنادی قانونی در این دادنامه محکوم گردیدند و از جهت جرم توهین نیز هر یک به مجازات مقرره در دادنامه مذکور حسب ماده استنادی قانونی محکوم گردیدند. آقای م.ج. هم از جهت بیم تجری راجع به ایراد صدمات بدنی عمدی به مجازات مقرره حسب ماده استنادی قانونی محکوم گردیده است. حال با توجه به اظهارات تجدیدنظرخواهان و شاکی و نظریه پزشکی قانونی و اظهارات تجدیدنظرخوانده بر محکومیت آقای م.ج. به پرداخت دیات صدمات وارده با توجه به اینکه کمتر از خمس دیه کامله می‌باشد قابل تجدیدنظرخواهی نبوده و طبق بند دال از ماده 232 آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 78 رد می‌گردد و اما بر احراز جرم توهین هر یک از تجدیدنظرخواهان و تعیین مجازات حسب ماده استنادی قانونی ایرادی وارد نمی‌باشد و طبق بند الف از ماده 257 آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 78 رای تایید می‌گردد و اما بیم تجری راجع به ایراد صدمات بدنی عمدی توسط م.ج. با توجه به اینکه محکومیت به پرداخت دیه دارد و موثر در بازدارندگی است احراز نمی گردد و طبق بند یک از قسمت ب از ماده 257 آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب 78 رای نقض و طبق ماده 177 قانون مذکور تبرئه می‌گردد و رای قطعی است.

رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار

قنبری - قاسمی

منبع