تاریخ دادنامه قطعی: 1395/04/13
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: تغییر شغل توسط مستاجر از قهوه خانه به میوه فروشی، به جهت عدم مشابهت فعالیت آنها، امکان پذیر نیست. بنابراین چنین تغییر شغلی، بدون اذن صریح از ناحیه موجر و در فرضی که اذن ضمنی نیز (علاوه بر اینکه خلاف قانون است)، مورد تردید است، موجب پذیرش دعوی تخلیه مغازه خواهد شد.
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه چهل و سوم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/04/13 - 14 : 33 قاضی: محمدرضا بروجردی قاضی: مالک اژدر شریفی
خلاصه جریان پرونده
آقای س. و. به عنوان وصی مرحوم ابراهیم هاشم خانیا و آقای م. م. به عنوان ناظر در وصایت آن مرحوم در تاریخ 86/8/19 دادخواستی به طرفیت آقای ح.الف. ر. باوکالت آقای م. ق. به خواسته صدور حکم تخلیه یکباب مغازه به شرح دادخواست بانضمام کلیه خسارات وهزینه دادرسی به علت تغییر شغل از قهوه چی گری به میوه فروشی تقدیم داشته ودرمقابل وکیل خوانده ضمن پذیرش تغییر شغل مذکور درزمان حیات موجر بوده چرا که تغییر در سالهای 56 - 55 بوده و موجر در تاریخ 59/5/6 به رحمت ایزدی پیوسته است ودر خلال این مدت اعتراضی به تغییر شغل نداشته وبه طور ضمنی با آن موافقت داشته است ضمن آنکه شغل میوه فروشی مغایرتی با قهوه چی گری ندارد ومشابه هم محسوب میشود بلکه میوه فروشی تمیزتر از قهوه خانه داری است بنابراین تخلفی در مورد استفاده از عین مستاجره محرز نیست و لذا درخواست رد دعوای خواهان را نموده است پرونده در شعبه هشتم دادگاه عموی حقوقی قزوین مطرح رسیدگی قرار گرفته وسرانجام به شرح دادنامه شماره --- - 88/3/31 بااستدلالی که معمول داشته واجمالا دادگاه با احراز سمت وصی وناظر آنان و عدم احراز تخلف مورد ادعای خواهان رای بر بطلان دعوی خواهان صادر نموده است.... رای صادره مورد اعتراض خواهان قرارگرفته وشعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان قزوین پس از رسیدگی واستماع اظهارات گواهان تعرفه شده از سوی خواهان واینکه فقط احد از گواهان (آقای توکلی) ادعای خوانده مبنی بر اخذ اجازه از مالک در تغییر شغل ورضایت وی به این امر گواهی نموده نهایتا بااعلام ختم رسیدگی به موجب دادنامه صدرالاشاره باپذیرش استدلال دادگاه بدوی مبنی بر رضایت ضمنی مالک از تغییر شغل ضمن رد تجدیدنظر خواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را عینا تایید و قطعی اعلام نموده است متعاقبا رئیس کل محترم دادگستری استان قزوین طی شرحی مستدلا به اینکه اولا موجر مغازه را به خوانده پرونده باسند رسمی برای شغل قهوه چی گری اجاره داده وثانیا خوانده شغل خود را به میوه فروشی تغییر داده وثالثا دلائل قطعی مبنی بر اجازه و رضایت موجر به تغییر شغل در پرونده وجود ندارد ورابعا تغییر شغل توسط مستاجر درسالهای 56 - 55 محرز نیست و احتمال تغییر شغل بعداز فوت مالک نیز وجود دارد (درسال 59 ) و خامسا با توجه به تردید درزمان تغییر شغل اماره وقرینه بروجود رضایت به آن نیز منتفی است وسادسا با توجه به مقررات امورصنفی وعرف عام مشابه دانستن مشاغل قهوه چی گری بامیوه فروشی محل تردید است وسابعا طبق مقررات قانون موجر ومستاجر ( 1356 ) واصول تسلیط ولزوم مورد اجاره باید طبق شروط عقد اجاره مورد استناد قرار گیرد وتخلف از شرط جائز نمیباشد ونتیجتا با توجه به محرز بودن تغییر شغل برخلاف شرط مندرج در عقد اجاره وعدم ارائه دلیل قطعی مبنی بر اجازه ورضایت مالک برای تغییر شغل وعدم احراز مشابه بودن مشاغل مذکور حکم اصداری (بطلان دعوای تخلیه بر خلاف مقررات شرعی و خلاف بین (خلاف اصول تسلیط ولزوم وفای بعهد وشرط) تشخیص و لذا پرونده را در اجرای تبصره 2 ماده 18 اصلاحی بمحضر ریاست معظم قوه قضائیه ارسال داشته که درکمیسیون شماره 8 معاونت قضایی قوه قضائیه بررسی وگزارش از آن تهیه وریاست معظم قوه قضائیه براساس گزارش آنان رای موضوع دادخواهی را خلاف بین شرع تشخیص وبه استناد مواد 477 و 478 ق آد ک ضمن موافقت باتجویز اعاده دادرسی ودستور توقف اجرای حکم مقرر فرموده پرونده برای رسیدگی به شعب خاص در دیوان عالی کشور فرستاده شودکه به این شعبه (چهل وسه) ارسال و ارجاع گردیده وتحت نظر ومورد رسیدگی قرارگرفته است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای بروجردی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای میدهد:
((رای شعبه))
با توجه به محتویات پرونده ونظریه قضات محترم بررسی کننده آن در دادگستری استان قزوین و معاونت قضایی قوه قضائیه دادنامه شماره --- - 91/6/15 صادرشده از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان قزوین ودادنامه مورد تایید آن صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی قزوین مخدوش است زیرا تغییر شغل توسط مستاجر از قهوه خانه به میوه فروشی بر خلاف صریح اجاره نامه بوده و اذن صریح نیز طبق ماده 249 قانون مدنی از ناحیه موجر و مالک داده نشده است واذن ضمنی نیز علاوه بر اینکه خلاف قانون است به لحاظ اختلاف مودای گواهی گواهان بدوی وتجدیدنظر مورد تردید میباشد ونیز مشابه بودن شغل قهوه خانه داری و میوه فروشی باعنایت به نوع فعالیت آنها ثابت نیست ولذا مستندا به ماده 477 ق آ د ک مصوب سال 1392 دادنامه فوق الاشاره ورای مورد تایید آن نقض ورای برتخلیه مغازه مورد ترافع از سوی آقای ح.الف. ر. (مستاجر) وتحویل آن به خواهانهای بدوی صادر واعلام میگردد این رای قطعی است ضمنا محکوم علیه میتواند حق سرقفلی یاحق کسب وپیشه خود را از محکوم لها مطالبه نماید.
خ الف مالک اژدر شریفی(رئیس) م. رضا بروجردی (مستشار)