رای شماره 87 مورخ 1386/02/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

کلاسه پرونده: 523/85

شاکی:خانم لیدا قاسم پوراسکویی

موضوع:ابطال بخشنامه شماره 6917/5 مورخ 13/2/1385 دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز

تاریخ رای:یکشنبه 16 اردیبهشت 1386

شماره دادنامه: 87

مقدمه: شاکی به شرح دادخواست و لایحه تکمیلی تقدیمی اعلام داشته است، پس از طی مراحل قانونی به عنوان مستخدم رسمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی تبریز پذیرفته شدم لیکن براساس بخشنامه شماره 6917/5 مورخ 1385/02/13 دانشگاه مذکور حکم تبدیل وضعیت استخدامی از رسمی به پیمانی صادر گردید. با توجه به اینکه بخشنامه مورد بحث مستند به بخشنامه شماره 136266/621 مورخ 1383/08/04 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور مبنی بر اینکه کلیه استخدامیهای بعد از 1381/06/24 پیمانی می‌باشند و مبنای صدور بخشنامه‌های فوق الاشعار نیز مصوبات 29982/ت27026 مورخ 1381/06/24 و 29981/ت27026 مورخ 1381/06/24 هیات وزیران بوده که به موجب آراء شماره 597 الی 652 مورخ 1383/12/09 ابطال گردیده است، لذا تقاضای رسیدگی به ابطال بخشنامه مورد شکایت و تبدیل وضعیت استخدامی از پیمانی به رسمی قطعی را دارم. معاون پشتیبانی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 61168/5 مورخ 1385/11/01 اعلام داشته‌اند، آنچه مانع تبدیل وضعیت شاکی و حدود 255 نفر دیگر از افراد مشابه گردیده نامه‌های 118828/621 مورخ 1381/07/14 و 136266/621 مورخ 1383/08/04 مدیرکل دفتر امور بهداشت و درمان سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور می‌باشد که از تایید و تنفیذ احکام رسمی قطعی نامبردگان خودداری و طی نامه اخیرالذکر به صراحت دستور لغو احکام رسمی و تبدیل وضعیت استخدامی آنان به حالت پیمانی را صادر نموده‌اند. بنابراین شکایت مطروحه متوجه این دانشگاه یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نمی‌باشد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

مفاد بخشنامه مورد اعتراض علاوه بر اینکه حاوی ابلاغ مصوبه سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی است و فی‌نفسه متضمن وضع قاعده آمره نیست، بنابراین از مصادیق مقررات دولتی موضوع بند یک ماده 19 قانون دیوان عدالت اداری محسوب نمی‌شود و اعتراض نسبت به آن قابل رسیدگی و اتخاذ تصمیم در هیات عمومی دیوان نمی‌باشد و پرونده جهت رسیدگی موردی به شعبه دیوان ارجاع می‌شود.

منبع