رای وحدت رویه شماره 361 مورخ 1386/05/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

کلاسه پرونده: 939/84

شاکی:اداره کل کار و امور اجتماعی اصفهان

موضوع:اعلام تعارض آراء صادره از شعب اول و سوم دیوان عدالت اداری

تاریخ رای:سه شنبه 23 مرداد 1386

شماره دادنامه: 361

مقدمه: الف- شعبه سوم در رسیدگی به پرونده کلاسه 78/1281 موضوع شکایت آقای غلامرضا اسکندری به طرفیت، هیات حل اختلاف اداره کار استان اصفهان به خواسته، عدم تطبیق وضعیت استخدامی با طرح طبقه بندی مشاغل به شرح دادنامه شماره 344 مورخ 1379/02/21 ایراد و اشکالی در نحوه رسیدگی و اساس و مبنای رای مورخ 1378/06/01 هیات حل اختلاف تشخیص نداده و رای به رد شکایت صادر نموده است. ب- شعبه اول در رسیدگی به پرونده کلاسه 78/1688 موضوع شکایت آقای حمید شرافت به طرفیت، هیات حل اختلاف اداره کار و امور اجتماعی اصفهان به خواسته، نقض رای شماره 549 مورخ 1378/06/01 هیات حل اختلاف اداره کار اصفهان به شرح دادنامه شماره 1949 مورخ 1379/09/07 چنین رای صادر نموده است، اولاً شرکت تعاونی مصرف همانند سایر تعاونیهای مصرف استقلال ندارد بلکه وابسته به شرکت متبوع می‌باشد. کمااینکه در احکام صادره پرسنلی و سایر اوراق در سربرگها قید گردیده شرکت تعاونی مصرف کارکنان شرکت تولیدی مواد اولیه الیاف مصنوعی، لهذا شرکت تعاونی به اقتضای کار متعلق به شرکت اصلی بوده و خود اصالتاً دارای شخصیت حقوقی خاص بدون لحاظ شرکت متبوع ابداع وایجاد نگردیده است... ثالثاً، طبق صراحت ماده 4 فصل اول قانون کار ضمن تعریف کارگاه آمده است، کلیه تاسیساتی که به اقتضای کار متعلق به کارگاه‌اند از قبیل نمازخانه، نهارخوری، تعاونیها.... جزء کارگاه می‌باشند و نیز ماده 3 از فصل اول قانون کار در تعریف کارفرما آورده، کارفرما شخصی است حقیقی یا حقوقی که کارگر به درخواست و به حساب او در مقابل دریافت حق السعی کار می‌کند. مدیران و مسئولان و به طور عموم کلیه کسانی که عهده‌دار اداره کارگاه هستند، نماینده کارفرما محسوب می‌شوند و کارفرما مسئول کلیه تعهداتی است که نمایندگان مذکور در قبال کارگر به عهده می‌گیرند. در صورتی که نماینده کارفرما خارج از اختیارات خود تعهدی بنماید و کارفرما آن را نپذیرد در مقابل کارفرما ضامن است. عبارات فوق صراحت داردکه تعاونیها حسب اقتضاء از توابع کارگاه محسوب می‌شود و نیز کلیه افرادی که عهده‌دار قبول امری می‌شوند و مسئولیت واحدها را می‌پذیرند، نمایندگان کارفرما محسوب می‌شوند و خودشان کارفرما نمی‌باشند. لهذا شرکت تعاونی مصرف شرکت دی.ام.تی نماینده کارفرما محسوب می‌شود نه آنکه خودش به عنوان کارفرما باشد... با توجه به مراتب، استناد هیات حل اختلاف در رای معترض‌عنه به ماده 3 و 4 قانون کار مبنی بر اشتباه بوده و پرونده سابقه و مدارک ابرازی شاکی، کلاً حکایت دارد که شرکت تعاونی مصرف از حیث مسائل اداری، مالی، پرسنلی و غیره مربوط و مرتبط و وابسته به شرکت دی.ام.تی می‌باشد و ادعای استقلال صرفاً به خاطر تضییع حقوق کارگران شاغل در قسمت تعاونی مصرف است لاغیر، زیرا با تمسک به این موضوع می‌خواهند هزینه‌های مربوط به حقوق و مزایای کارگران را پایمال نمایند و لذا حکم به ورود شکایت و نقض رای معترض‌عنه و ضرورت پیگیری در هیات همعرض صادر و اعلام می‌گردد. هیات عمومی دیوان‌عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

با عنایت به اسناد و مدارک پیوست پرونده‌های فوق‌الذکر که مثبت شخصیت حقوقی مستقل شرکت تعاونی مصرف نیست و با این وصف از اجزاء و توابع شرکت مواد اولیه الیاف بشمار می‌رود، بنابراین کارکنان شرکت تعاونی مصرف در واقع و نفس الامر در زمره کارگران شرکت مواد اولیه الیاف محسوب می‌شوند و دادنامه شماره 1949 مورخ 7/9/79 شعبه اول دیوان که مبین این معنی است، صحیح و موافق قانون تشخیص داده می‌شود. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 برای شعب دیوان و سایر مراجع قانونی مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است.

منبع