تاریخ دادنامه قطعی: ۱۳۹۳/۱۲/۱۹
شماره دادنامه قطعی: ۹۳۰۹۹۷۰۲۲۱۲۰۱۵۳۵

پیام: ارز خارجی (از جمله دلار)، از وجوه رایج نبوده و خسارت تأخیر تأدیه دین نسبت به آن محقق نمی شود.

رأی دادگاه بدوی

در خصوص دعوی شرکت الف. به طرفیت سازمان الف. به خواسته الزام خوانده به ایفای تعهدات قرارداد بدین شرح که به‌موجب قرارداد ۱۳۸۵/۴/۱۹ شرکت خواهان نسبت به فروش قطب ‬نما با مشخصات مذکور در قرارداد به خوانده اقدام و آن‬ها را تحویل داده است، ولی خوانده با وجود پرداخت بخشی تعهدات مالی خویش از پرداخت مابقی آن خودداری نموده است، لذا خواهان تقاضای صدور حکم بر الزام خوانده به انجام تعهد قراردادی و (پرداخت مابقی تعهد به میزان ۱۵۷ هزار دلار ارز) به علاوه خسارت دادرسی را نموده است. خوانده دعوی طی لایحه دفاعیه شماره ۳۶۹۵ مورخ ۱۳۹۲/۱۰/۱۵ بدواً ایراد اعتبار مختومه نموده و در ماهیت اعلام داشته است که اولاً باقیمانده مبلغ قرارداد پس از نصب و راه اندازی کالیبراسیون و تحویل دهی قرارداد اقدام شود ثانیاً به فروشنده اعلام شده است که در صورت موافقت مبلغ ۷۰۰۰۰۰۰۰ ریال بابت هر دو دستگاه بابت تضمینی نصب و راه ‬اندازی و کالیبراسیون دستگاه‬ها توسط کارشناس روسی از قیمت هر دستگاه کسر شود و این موضوع موارد موافقت خواهان قرار گرفته است و صورتجلسه ‬ای نیز مبنی بر عدم توانایی کارشناسان روسی در نصب و راه‬ اندازی از سوی خواهان صادر شده است لذا خوانده تقاضای رد دعوی خواهان را نموده است این دادگاه در خصوص ایراد خوانده به اعتبار امر محتومه با توجه به اینکه متفاوت بودن موضوع پرونده‌های استنادی و مستنداً به ماده ۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی به رد ایراد خوانده اعلام نظر می‌نماید ولی در ماهیت موضوع این دادگاه باتوجه به دفاعیات خوانده مبنی بر اینکه پرداخت تتمه ثمن معامله بر اساس قرارداد و سند عادی مورخ ۱۳۸۶/۱/۲۹ منوط به انجام عملیات نصب و راه ‬اندازی و کالیبراسیون بوده است و خواهان دلیلی بر اجرای تعهد خویش ارائه نکرده است و طی سند عادی مورخ ۱۳۸۶/۳/۵ نیز به عدم توانایی خود به اجرای تعهد در این خصوص اقرار کرده است و طی سند عادی دیگری نیز که مصون از انکار خواهان باقیمانده خواهان اعلام نموده است که در صورت عدم نصب و راه اندازی و کالیبراسیون ادعای برای دریافت وجه نخواهد داشت لذا این دادگاه دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و مستنداً به مواد ۱۰ و ۲۱۹ و۱۲۵۴ و ۱۲۷۵ و ۱۲۸۴ و۱۲۹۱ قانون مدنی حکم به رد دعوی خواهان صادر و اعلام می‌نماید رأی صادره حضوری محسوب و ظرف مدت ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

رئیس شعبه ۱۰۷دادگاه عمومی حقوقی تهران - کرمی

رأی دادگاه تجدیدنظر استان

در این پرونده شرکت مهندسی الف. به طرفیت سازمان الف. مابقی بهاء قرارداد فروش مورخ ۱۳۸۵/۴/۱۹ را به مبلغ ۱۵۷ هزار دلار و خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه را مطالبه نموده است. شعبه ۱۰۷ دادگاه عمومی حقوقی تهران به‌موجب دادنامه شماره ۸۸۲- ۱۳۹۲/۱۰/۲۲ با این استدلال که «پرداخت تتمه ثمن معامله بر اساس قرارداد و سند عادی مورخ ۱۳۸۶/۱/۲۹ منوط به انجام عملیات نصب و راه اندازی و کالیبراسیون بوده است و خواهان دلیلی بر اجرای تعهد خویش ارائه نکرده است و طی سند عادی مورخ ۱۳۸۶/۳/۵ نیز به عدم توانایی خود به اجرای تعهد در این خصوص اقرار کرده است و طی سند عادی دیگری نیز که مصون از انکار خواهان باقیمانده خواهان اعلام نموده است که در صورت عدم نصب و راه اندازی و کالیبراسیون ادعای برای دریافت وجه نخواهد داشت.» حکم به رد دعوی صادر نموده است. در فرجه قانونی این حکم مورد تجدیدنظرخواهی شرکت مهندسی الف. قرار گرفته است. حسب محتویات پرونده و لوایح تقدیمی خواسته تجدیدنظرخواه در دعوی مطروحه دو بخش است: بخش نخست مطالبه افزایش قیمت مطابق پروفرمای شماره پ/ ۸۵۰۰۳۹ مورخ ۶ سپتامبر ۲۰۰۶ معادل ۹۵/۶۰۷ دلار، بخش دوم: شصت و یک هزار دلار از باقیمانده ثمن معامله که به‌موجب مکاتبات طرفین بابت تضمین نصب و راه اندازی و کالیبراسیون دستگاه‬ها نزد تجدیدنظرخوانده باقیمانده است. دادگاه نظر به مجموع مدافعات طرفین و تصویر مکاتبات و قرارداد فی‬مابین اولاً: پذیرش افزایش قیمت از طرف تجدیدنظرخوانده به‌موجب نامه شماره ۲۲۶- ۳۴۱۸۴ مورخ ۱۳۸۶/۱/۱۹ ثابت است و این امر از هرگونه انکار و ادعای آن سازمان مصون مانده است و تفاوت بهاء دو فقره پروفرمای کالای خریداری شده نیز مبین استحقاق تجدیدنظرخواه معادل ۹۵/۶۰۷ دلار (آمریکا) است بنا بر مفاد توافقات طرفین و خارج بودن این وجه از مبلغ نگهداری شده بابت تضمین تعهدات تجدیدنظرخواه، دادگاه تجدیدنظرخواهی را در این بخش از خواسته وارد و موجه تشخیص و مستنداً به ماده ۱۰ و ۱۲۷۵ قانون مدنی و مواد ۱۹۸ و ۳۵۸ و ۵۱۵ قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را نسبت به مبلغ مذکور نقض و حکم به محکومیت سازمان تجدیدنظرخوانده به پرداخت مبلغ ۹۵/۶۰۷ دلار آمریکا و مبلغ ۹۷/۹۰۱/۵۶۸ ریال بابت هزینه دادرسی در حق شرکت تجدیدنظرخواه صادر و اعلام می‌دارد. ثانیاً: راجع به بخش دوم از خواسته و خسارت تأخیر تأدیه نظر به اینکه نصب و راه اندازی جزء وظایف و تعهدات تجدیدنظرخواه در قرارداد و پرداخت تتمه ثمن نیز منوط به انجام این بخش تعهدات بوده که به دلالت نامه شماره ۳۵۸- ۳۴۱۸۴ مورخ ۱۳۸۶/۲/۸ سازمان تجدیدنظرخوانده و موافقت تجدیدنظرخواه طی شماره م/ ۸۶۰۰۲۰ مورخ ۱۳۸۲/۲/۸ ضبط معادل ۵۶/۰۰۰/۰۰۰ تومان به عنوان ضمانت اجرای آن بخش از تعهد مورد تراضی طرفین قرار گرفته است و تجدیدنظرخواه دلیلی بر انجام تعهد یا انصراف تجدیدنظرخوانده از این بخش از تعهدات آن شرکت یا نصب و راه اندازی از طرف خود خریدار ابراز نداشته است بنابراین تا زمان انجام تعهد استحقاق مطالبه این بخش از ثمن (۶۱ هزار دلار) را ندارد و موضوع هماهنگی لازم جهت اعزام کارشناس جهت آموزش از قضیه خروج موضوعی دارد و مضافاً مطالبه خسارت تأخیر تأدیه نیز به جهت وجه رایج نبودن دین در حدود ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی مدنی قابل پذیرش نبوده و دادگاه به استناد مواد ۳۵۸ و ۳۵۱ آن قانون ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظر خواسته را در مورد خسارت تأخیر تأدیه عیناً و در مورد مطالبه ۶۱ هزار دلار با اصلاح به قرار رد دعوی، تأیید می‌نماید. این رأی قطعی است.

مستشاران شعبه ۱۲ دادگاه تجدیدنظر استان تهران

قیصری - حاجی حسنی