تاریخ نظریه: ۱۴۰۱/۰۷/۲۴
شماره نظریه: ۷/۱۴۰۱/۷۰۳
شماره پرونده: ۱۴۰۱-۳/۱-۷۰۳ ح

استعلام:

پرونده با اجرای قرار تأمین خواسته مورخ ۱۳۹۲/۳/۲۹ به اجرای احکام ارسال شده است؛ در همان تاریخ وجوهی از حساب خوانده توقیف شده و این وجوه در تاریخ ۱۳۹۲/۱۰/۳ به حساب سپرده دادگستری واریز شده است و پس از ارسال اجراییه در تاریخ ۱۳۹۴/۱۲/۱۵ به اجرای احکام حقوقی، اجرای احکام در تاریخ ۱۳۹۵/۱/۱۷ طی مکاتبه‌ای با ذی‌حسابی پرداخت وجه به محکوم‌‌له را دستور داده است. توضیح آن‌که خوانده در تاریخ ۱۳۹۳/۳/۵ طی مکاتبه‌ای با دادگستری ذی‌ربط اعلام داشته خواسته خواهان از محل وجه توقیفی پرداخت شود؛ اما شعبه دادگاه مراتب را به اجرای احکام اعلام نکرده و خسارت تأخیر تأدیه را تا زمان ارسال اجراییه به اجرای احکام حقوقی یعنی تاریخ ۱۳۹۴/۱۲/۱۵ محاسبه کرده است. با عنایت به مراتب یادشده خواهشمند است ارشاد فرمایید در فرض سوال، خسارت تأخیر تأدیه از زمان اعلام خواهان به دادگاه ذی‌ربط یعنی تاریخ ۱۳۹۳/۳/۵ باید محاسبه شود و یا زمان وصول اجراییه به اجرای احکام یعنی تاریخ ۱۳۹۴/۱۲/۱۵ باید مبنای محاسبه قرار گیرد؟

نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:

نظر به این‌که مطابق مقررات از جمله ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ و تبصره الحاقی (۱۳۷۶) به ماده ۲ قانون صدور چک و قانون استفساریه این تبصره مصوب ۱۳۷۷ مجمع تشخیص مصلحت نظام، خسارت تأخیر تأدیه تا زمان وصول محکوم‌به یا اجرای حکم محاسبه می‌شود و اجرای احکام باید مطابق مفاد دادنامه و مقررات موصوف اقدام کند؛ بنابراین صرف توقیف وجه در اجرای قرار تأمین خواسته یا صرف اعلام خوانده مبنی بر برداشت مبلغی از وجوه توقیفی پیش از صدور اجراییه به معنی وصول و اجرای حکم محکومیت بعدی همان خوانده و پرداخت به محکوم‌له تلقی نمی‌شود و بر این اساس، در فرض سوال خسارت تأخیر تأدیه تا زمان اجرای حکم محاسبه می‌شود.