رای وحدت رویه شماره 944 مورخ 1392/12/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شماره دادنامه: 944

تاریخ دادنامه: 5/12/1392

کلاسه پرونده: 90/1227

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: آقای فضیل خنیا

موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری

گردش کار: آقای فضیل خنیا به موجب لایحه ای که به شماره 5801450- 1390/11/15 ثبت دفتر اندیکاتور هیات عمومی دیوان عدالت اداری شده اعلام کرده است که: احتراماً، این جانب فضیل خنیا شاکی پرونده به شماره 8909980900017220 به خواسته مطالبه پاداش مناطق محروم و دورافتاده به طرفیت شهرداری چرام به استحضار می رساند: لازم به توضیح است که اینجانب و تعدادی از دوستان به موجب انتقال به مناطق محروم جهت مطالبه پاداش مناطق محروم در دیوان عدالت اداری طرح دعوا کردم که در این خصوص شعبه 29 دیوان عدالت اداری مبادرت به صدور دادنامه شماره 9009970902901588- 1390/06/15 کرد که به موجب آن شکایت بنده وارد تشخیص داده نشد که این رای با آراء شماره دادنامه 9009970902700674- 1390/04/29 صادر شده از شعبه 27 و دادنامه شماره 360- 1387/02/09 صادر شده از شعبه 10 دیوان و دادنامه شماره 783- 1389/03/29 صادر شده از شعبه 12 تعارض داشته و حالیه با توجه به این که با وجود وضعیت مشابه آراء صادر شده تعارض دارد، لذا رسیدگی شایسته با توجه به ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری مورد استدعاست. ضمناً ادعای بنده مربوط به قانون پیش از اجرای خدمات کشوری بوده و همه کارمندان اعم از شهرداریها و غیره تابع قانون نظام هماهنگی بوده اند (1368/10/21 تا 1383/03/31). گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است: الف: شعبه بیست و نهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 8909980900017220 با موضوع دادخواست آقای فضیل خنیا به طرفیت شهرداری چرام (کهگیلویه و بویراحمد) و به خواسته مطالبه پاداش مناطق محروم و دورافتاده به موجب دادنامه شماره 9009970902901588- 1390/06/15، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: شکایت شاکی به شرح دادخواست و لوایح و محتویات پرونده این است که مطابق جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی و بند 3 تصویب نامه شماره 23347/ت215ه-- 1373/06/12 و رای وحدت رویه شماره 83 الی 87 مورخ 1384/02/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری استحقاق دریافت سالی یک ماه پاداش خدمت در مناطق محروم را دارد که پاداش سالهای 68 الی 83 خدمت در شهرداری طرف شکایت به وی پرداخت نشده، تقاضای رسیدگی کرده است شهردار طرف شکایت با ارسال لیست پرداختی بابت مرخصی مناطق محروم در سالهای 1369 و 1370 متذکر شده پاداش ایشان پرداخت شده است. نظر به این که ماده یک قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب 1367 صراحت دارد « به منظور جذب و نگهداری نیروی انسانی به مستخدمان مشمول قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی که در نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی انجام وظیفه می کنند فوق العاده به عنوان جذب و نگهداری قابل پرداخت است و همچنین آراء وحدت رویه شماره 83 الی 87 - 1384/02/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، استنادی شاکی نیز ظهور و دلالت بر استحقاق مستخدمان دولت برای دریافت فوق العاده مذکور را دارد و این که بند 3 مصوبه فوق الذکر نیز ناظر به مستخدمان شاغل در ادارات و شرکتهای دولتی است و با عنایت به این که شاغلان در شهرداریها مطابق بند ت ماده 2 قانون استخدام کشوری از شمول قانون اخیرالذکر مستثنی هستند بدین ترتیب پرداخت پاداش مذکور ناظر و شامل کارکنان دولت و منصرف از کارمندان شهرداری است. علی هذا شکایت مطروح وارد نیست، قرار رد آن صادر می‌شود. رای دیوان قطعی است. ب: شعبه دهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 10/87/380 با موضوع دادخواست آقایان کل محمد انوری پور 2- محمدعلی روحانی مقدم 3- اسحاق تابش 4- رزیرتا مرادی 5- خسرو فروزانفر 6- شیرعلی وفانژاد 7- بهزاد فلسفی مقدم 8- قلندر پردل 9- شرمت طاهرنژاد 10- هدایت حکیم فر به طرفیت 1- استانداری شهرستان کهگیلویه و بویر احمد 2- سازمان مدیریت و برنامه ریزی و به خواسته پرداخت پاداش مناطق محروم و دورافتاده به موجب دادنامه شماره 360- 1387/02/09، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: در خصوص شکایت شاکی به طرفیت اداره آموزش و پرورش مذکور با خواسته فوق الذکر با بررسی محتویات پرونده و مدارک ابرازی با استناد به قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب 1367/12/07 مجلس شورای اسلامی و بند 3 مصوبه شماره 23347/ت215- 1376/06/12 هیات وزیران در خصوص جذب و نگهداری نیروی انسانی متخصص و مجرب شاغل در دهستانها، اطلاق قانون و مصوبه موصوف به کلیه مستخدمان رسمی و ثابت و مستنداً به دادنامه های شماره 83 الی 87 - 1384/02/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مورد مشمولیت بند 3 مصوبه مذکور به مستخدمان رسمی و ثابت اعم از بومی و غیر بومی، استحقاق شاکی را بر دریافت پاداش مقرر قانونی محرز دانسته است، با وارد دانستن شکایت به الزام اداره مشتکی عنه به اجرای قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و نیز اعمال مصوبات مربوط در مورد شاکی در صورت داوطلب بودن وی به استناد تبصره 44 قانون دیوان عدالت اداری حکم صادر و اعلام می کند. رای دیوان قطعی است. ج: شعبه بیست و هفتم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 8909980900017082 با موضوع دادخواست آقای سیدجهان فتاحیان به طرفیت شهرداری یاسوج و به خواسته مطالبه پاداش مناطق محروم و دورافتاده به موجب دادنامه شماره 9009970902700674- 1390/04/29، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: در خصوص شکایت آقای سیدجهان فتاحیان به طرفیت شهرداری یاسوج به خواسته پرداخت پاداش مناطق محروم و دورافتاده با توجه به مفاد و محتویات پرونده و نظر به بند 3 مصوبه شماره 23347/ت8215-1373/06/12 هیات وزیران و بخشنامه شماره 9/710/100- 1374/01/26 وزارت آموزش وپرورش هر سال معادل یک ماه مجموع حقوق و فوق العاده شغل به عنوان پاداش مناطق محروم باید پرداخت شود و بر اساس مقررات ماده 41 قانون استخدام کشوری در پایان نیمه اول هر سال به آن دسته از مستخدمان رسمی و ثابت که داوطلبانه در مناطق محروم اشتغال می دارند پرداخت شود و در آن اطلاق دارد مقید به بومی بودن و غیر بومی بودن نیست، بنابراین شکایت وارد تشخیص می‌شود و به استناد بخشنامه فوق الاشعار و دادنامه شماره های 83 الی 87 - 1384/02/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری و مواد 13 و 7 قانون دیوان عدالت اداری به وارد دانستن شکایت حکم صادر می‌شود. رای دیوان قطعی است. د: شعبه دوازدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 12/89/234 با موضوع دادخواست آقای محمدرشید ضرغامی به طرفیت شرکت مخابرات استان کهگیلویه و بویراحمد و به خواسته مطالبه پاداش مناطق محروم و دورافتاده به موجب دادنامه شماره 783-1389/03/29، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: در خصوص شکایت آقای محمدرشید ضرغامی به طرفیت شرکت مخابرات استان کهگیلویه و بویراحمد به خواسته الزام شرکت مخابرات استان مبنی بر پرداخت یک ماه پاداش مناطق محروم به کارکنان مشغول به کار به شرح دادخواست و مستندات پیوست نظر به این که برابر دستورالعمل استان کهگیلویه جزء مناطق توسعه نیافته تلقی شده است، بنابراین شاکی نیز جزء کارکنان آن استان بوده است و از این جهت شکایت نامبرده محرز و مسلم است. علی هذا مستنداً به رای وحدت رویه شماره 83 الی 87- 1384/02/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری به وارد دانستن شکایت مشارالیه حکم صادر و اعلام می‌شود. رای دیوان قطعی است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت می‌کند.

رای هیات عمومی

اولاً: از حیث شمول و یا عدم شمول حکم مقرر در بند 3 مصوبه شماره 23347/ت215ه--1373/06/12 هیات وزیران بر کارکنان شهرداریها، بین رای شماره 9009970902700674-1390/04/29 شعبه 27 دیوان عدالت اداری و رای شماره 9009970902901588- 1390/06/15 شعبه 29 دیوان عدالت اداری تعارض محرز تشخیص می‌شود و سایر پرونده های مصرح در گردش کار از موضوع تعارض خارج است. ثانیاً: با توجه به این که مصوبه مذکور در بردارنده مقررات و مزایایی برای جذب و نگهداری نیروی انسانی متخصص و شاغل در دهستانها است و مطابق تعریف ماده 3 قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری مصوب سال 1362 دهستان از به هم پیوستن چند روستا، مکان ومزرعه همجوار تشکیل می‌شود و شهر جزء عناصر تشکیل دهنده دهستان نیست و مصوبه صدرالذکر هیات وزیران ناظر بر کارکنانی است که در دهستان و عناصر تشکیل دهنده آن خدمت می کنند و منصرف از کارکنان شهرداری است که در شهر خدمت می کنند، بنابراین رای شعبه 29 دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 9009970902901588- 1390/06/15 در حدی که منطبق با این استدلال بر رد شکایت صادر شده است صحیح و موافق مقررات تشخیص می‌شود. این رای به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است.

رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری

منبع