نظریه مشورتی شماره ۷/۹۳/۹۲۵ مورخ ۱۳۹۳/۰۴/۱۷

مورخ: ۱۷/۴/۹۳
نظریه شماره: ۹۲۵/۹۳/۷
شماره پرونده: ۵۷۷-۱/۱۸۶-۹۳
سوال:
۱-منظور از اماکن عمومی مذکور در ماده ۶۱۹ ق.م.ا مصوب۷۵ چه اماکنی می­باشد وچه تعریف مشخصی از اماکن عمومی میتوان ارائه کرد و آیا اماکنی مانند پادگان نظامی ادارات دولتی خاص مانند اداره اطلاعات شرکتهای خصوصی ویا زندان مشمول عنوان اماکن عمومی مذکور در این ماده میگردند یاخیر؟
۲-مستی مذکور درماده ۲۶۳ ق.م.ا مصوب۹۲ که تخفیف دهنده مجازات ساب­‌النبی می­گردد با توجه به ماده ۱۵۴ قانون مذکور هر نوع مستی را شامل می­شود یاخیر مثلا اگر مستی به حالت مسلوب­الاختیاری نرسیده باشد از مجازات اعدام ماده ۲۶۲ معاف است یاخیر ویا اگر برای سب کردن تعمدا خود را مست کرده باشد وبه حالت مسلوب الاختیاری هم رسیده باشد آیا در این صورت نیز مجازات اعدام منتفی می گردد یا خیر؟
۳-آیا به کار بردن لفظ لعنت نسبت به معصومین علیهم السلام مشمول ساب­النبی می­گردد یا خیر؟ وآیا کلمه لعن را می توان دشنام دانست؟
۴-آیا بر اساس ماده ۹۸ ق.م.ا مصوب ۹۲ در عفو خصوصی نیز همه آثار محکومیت زایل می­گردد ویا زایل شدن آثار محکومیت فقط مخصوص عفو عمومی است.
نظریه مشورتی:
۱)منظور از اماکن عمومی مذکور در ماده ۶۱۹ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ و یا تبصره ۲ ماده ۴۲ قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز ۱۳۹۲ ، محل هائی است که معّد برای ورود عموم است و مردم بدون نیاز به کسب اجازه حق ورود دارند، مانند، ادارات، اماکن مذهبی ، و مراکز خرید و پذیرائی ، بنابراین اماکنی مانند پادگان نظامی یا ادارات دولتی خاص نظیر اداره اطلاعات و زندانها که مهّیا برای ورود عموم نمی باشد شامل اماکن عمومی نمی گردد.