تاریخ دادنامه قطعی: ۱۳۹۴/۱۰/۲۱
شماره دادنامه قطعی: ۹۴۰۹۹۸۵۸۴۲۶۰۰۰۸۳

پیام: در صورتی که مامور دولت مرتکب توهین شود و این امر بر اساس انجام وظیفه قانونی و یا به سبب آن نباشد، توهین متقابل و عکس العملی به وی مشمول عنوان توهین ساده است، نه توهین مشدد.

رأی خلاصه جریان پرونده

آقای م. الف. با تقدیم لایحه ای به دفتر کل دیوان عالی کشور بانضمام تصاویر دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۵۸۴۲۶۰۰۰۸۳- ۱۳۹۴/۵/۲۴ شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دو بجنورد متضمن محکومیتش به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی تعلیق شده بمدت پنج سال و رضایت نامه های طرفین و با این توجیه که با شاکی بحث لفظی داشته که به همدیگر رضایت داده اند لیکن دادگاه بنفع شاکی رأی صادر کرده و بنا به دلایلی مجال اعتراض پیدا نکرده و حال بخاطر اینکه شاکی آقای ه. (مأمور شهرداری) در ابتدا با همسرش رفتار تند و زننده داشته و با صدای بلند صحبت می کرده که قبل از رسیدن وی باعث تجمع همسایه شده بود و طبق دستورالعمل شهرداری دادن تذکر کتبی در خصوص موارد ساختمان در صورت عدم حضور مالک می بایست به شخص حاضر در ملک داده شده ولی علیرغم احراز همسرش برای گرفتن مذکر کتبی آقای ه. اصرار بر حضور وی داشته و عنوان کردن الفاظ ”بی ادب خودت هستی و پدر و مادرت هستند“ جملات عکس العملی و پاسخی هستند که شاکی ابتدا آن را مطرح کرده و موارد بی ادبی و برخورد بدشان از ابتدای فیلم حذف شده و با توجه به میزان تحصیلاتش دلیلی وجود نداشته که بلافاصله از راه رسیده و بدون هیچ مقدمه ای شروع به بحث نماید و تاریخ شکایتش نیز مقدم بر شکایت شاکی است و شاهدینی دارد که در صورت نیاز حتی حاضر به پایتخت آمده و شهادت دهند بنابراین درخواست اعاده دادرسی نموده تا علیرغم گذشت شاکی و رضایت طرفین یک میلیون ریال جزای نقدی تعلیقی و معزی به تشخیص هویت نشود و با ثبت و کلاسه، پرونده امر به این شعبه ارجاع گردیده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای سید علی اصغر لطیفی رستمی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای ولی بلاغی دادیار دادسرای دیوان عالی کشور اجمالاَ مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره ۹۴۰۹۹۷۵۸۴۲۶۰۰۰۸۳- ۱۳۹۴/۵/۲۴ مشاوره نموده چنین رأی می دهد:

رأی شعبه دیوان عالی کشور

نظر به اینکه الفاظ بکار برده شده توسط محکوم علیه متقاضی اعاده دادرسی آقای م. الف. با توجه به مندرجات و متن دادنامه، عکس العملی و متقابل بوده و اهانت ابتدا توسط شاکی که مأمور دولت بوده صورت گرفته و در این حالت او در حال انجام وظیفه قانونی نبوده (اهانت بر اساس وظیفه قانونی و یا به سبب آن انجام نپذیرفته) تا توهین متقابل حین انجام وظیفه به مأمور دولت محسوب گردد بلکه با وصف فوق توهین هر دو طرف ساده و عادی تلقی و مستوجب کیفر مقرر در ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی بوده که با رضایت طرفین مقتضی اتخاذ تصمیم برابر ماده یکصد قانون آئین دادرسی کیفری می‌باشد از این رو در صدور حکم به محکومیت متقاضی مذکور باستناد ماده ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی خلاف موازین و فراتر از کیفر قانونی تشخیص داده شده و مآلاَ درخواست اعاده دادرسی وی با بند چ ماده ۴۷۴ قانون آئین دادرسی کیفری مطابقت داشته که با اختیار حاصله از ماده ۴۷۶ همان قانون ضمن پذیرش تقاضا و تجویز اعاده دادرسی پرونده جهت تجدید رسیدگی به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع داده می‌شود.

شعبه ۳۸ دیوان عالی کشور- رئیس و عضو معاون و عضو معاون

سید علی اصغر لطیفی رستمی - سید اسمعیل محمدی - علیرضا رحمانی