نظریه مشورتی شماره ۷/۹۲/۲۱۴۹ مورخ ۱۳۹۲/۱۱/۰۹

مورخ: ۹/۱۱/۹۲
نظریه شماره: ۲۱۴۹/۹۲/۷
شماره پرونده: ۹۵۲-۱/۱۸۶-۹۲
سوال:
نظربه اینکه تبصره۲ ماده ۱۱۵ قانون مجازات اسلامی مقرر می دارد اطلاق مقررات این ماده وهمچنین بند ب ماده ۷ و بندهای الف وب ماده ۸ ومواد ۲۷و۳۹ و۴۰ ۴۵و۴۶ و۹۳ و۹۴ و۱۰۵ این قانون شامل تعزیرات مصنوص شرعی نمی شود و با توجه به اینکه تفسیر منصوص شرعی برای اعمال مقررات این قانون اهمیت خاصی دارد و قانون تعریف و یا اشاره­ی مشخصی به تعزیرات منصوص ندارد لذا توضیح فرمایید مراد قانونگذار ازتعزیرات منصوص چه بوده ومرجع ومنبع تشخیص آن چیست و چه تفاوتی با حدود دارد.
نظریه مشورتی:
تعزیرات منصوص شرعی به تعزیراتی گفته می شود که در شرع مقدس اسلام برای یک عمل معین، نوع و مقدار کیفر مشخص شده است. بنابراین مواردی که به موجب روایات و یا هر دلیل شرعی دیگر بطور کلی و مطلق برای عملی تعزیر مقرر شده است، ولی نوع و مقدار آن معین نگردیده، تعزیر منصوص شرعی محسوب نمی شود. تعزیرات منصوص شرعی نیز نوعی تعزیر هستند و احکام تعزیر بر آنها مترتب است؛ جز مواردی که در قانون از شمول احکام سایر تعزیرات خارج شده باشند.