ماده ۱۶ قانون گذرنامه

(اصلاحی ۱۳۶۲/۸/۳) - به اشخاص زیر هیچ نوع گذرنامه برای خروج از کشور داده نمی‌شود:
۱- کسانی که به موجب اعلام کتبی مقامات قضائی حق خروج از کشور را ندارند.
۲- کسانی که در خارج از ایران به سبب تکدی و یا ولگردی و یا ارتکاب سرقت و کلاهبرداری و با به هر عنوان دیگر دارای سوء شهرت باشند.
۳- کسانی که مسافرت آنها به خارج از کشور به تشخیص مقامات قضائی مخالف مصالح جمهوری اسلامی باشد.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۳۶۲/۸/۳) - رسیدگی و تشخیص افراد مذکور در بند ۲ این ماده واحده به عهده کمیسیونی مرکب از نمایندگان:
۱- وزارت امور خارجه.
۲- وزارت دادگستری.
۳- وزارت کشور.
۴- شهربانی جمهوری اسلامی.
۵- وزارت اطلاعات که به دعوت وزارت کشور تشکیل خواهد شد می‌باشد.
تبصره ۲ (اصلاحی ۱۳۶۲/۸/۳) - از تاریخ تصویب این ماده واحدهماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱ و تبصره و بندهای آن و همچنین لایحه قانونی اصلاح ماده ۱۶ قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۸/۱۲/۴ شورای انقلاب نسخ می‌شود.

بعدی ❭