آیین‌نامه‌ زناشویی‌ بانوان‌ ایران با اتباع‌ بیگانه‌ غیرایرانی

مصوب ۱۳۴۵/۰۷/۰۶


ماده‌ ۱
به‌ وزارت‌ کشور اجازه‌ داده‌ می‌شود پروانه‌ اجازه‌ زناشویی‌ بانوان‌ ایرانی‌ را با اتباع‌ بیگانه‌ با رعایت‌ مقررات‌ این‌ آیین‌‌نامه‌ صادر نماید.

ماده‌ ۲
برای صدور پروانه‌ فوق‌ متقاضیان‌ باید مدارک‌ زیر را تهیه‌ و تسلیم‌ دارند:
۱ ـ درخواستنامه‌ مرد و زن‌ مبنی‌ بر تقاضای‌ صدور پروانه‌ اجازه‌ زناشویی‌ طبق‌ نمونه‌ وزارت‌ کشور.
۲ ـ گواهینامه‌ از مرجع‌ رسمی‌ کشور متبوع‌ مرد مبنی‌ بر بلامانع‌ بودن‌ ازدواج‌ با زن‌ ایرانی‌ و به‌ رسمیت‌ شناختن‌ ازدواج‌ در کشور متبوع‌ مرد. در صورتی‌ که ‌تهیه‌ گواهینامه‌ مذکور برای متقاضی‌ امکان‌ پذیر نباشد وزارت‌ کشور می‌تواند بدون‌ دریافت‌ مدرک‌ فوق‌ در صورت‌ رضایت‌ زن‌ پروانه‌ زناشویی‌ را صادر نماید.
۳ ـ در صورتی‌ که‌ مرد غیرمسلمان‌ و زن‌ مسلمان‌ باشد، گواهی‌ یا استشهاد تشرف‌ مرد به‌ دین‌ مبین‌ اسلام‌.

ماده‌ ۳
وزارت‌ کشور در صورت‌ تقاضای‌ زن‌ علاوه‌ بر مدارک‌ مذکور در ماده‌ ۲ مدارک‌ زیر را نیز از مرد بیگانه‌ مطالبه‌ خواهد نمود:
۱ ـ گواهینامه‌ مبنی‌ بر اینکه‌ مرد مجرد است‌ یا متاهل، از مرجع‌ رسمی‌ محلی‌ یا ماموران‌ سیاسی‌ و کنسولی‌ کشور متبوع‌ مرد.
۲ ـ گواهی‌ نداشتن‌ پیشینه‌ بد و محکومیت‌ کیفری‌ مرد از مراجع‌ رسمی‌ محلی‌ یا ماموران‌ سیاسی‌ و کنسولی‌ کشور متبوع‌ مرد و همچنین‌ گواهی‌ عدم ‌سو پیشینه‌ کیفری‌ از مراجع‌ کشور در صورتی‌ که‌ مرد بیگانه‌ در ایران‌ اقامت‌ داشته‌ باشد.
۳ ـ گواهی‌ از مراجع‌ محلی‌ یا ماموران‌ سیاسی‌ و کنسولی‌ کشور متبوع‌ مرد مبنی‌ بر وجود استطاعت‌ و مکنت‌ زوج‌ و همچنین‌ تعهدنامه‌ ثبتی‌ از طرف‌ مرد بیگانه‌ مبنی‌ بر اینکه‌ متعهد شود هزینه‌ و نفقه‌ زن‌ و اولاد و هرگونه‌ حق‌ دیگری‌ که‌ زن‌ نسبت‌ به‌ او پیدا کند در صورت‌ بدرفتاری‌ یا ترک‌ و طلاق‌ پرداخت‌نماید.
تبصره‌ ـ در مواردی‌ که‌ وزارت‌ کشور مصلحت‌ بداند، برای حسن‌ انجام‌ وظایفی‌ که‌ طبق‌ مقررات‌ و قوانین‌ ایران‌ زوج‌ در قبال‌ زوجه‌ دارد از قبیل‌ حسن ‌رفتار و انفاق‌ در تمام‌ مدت‌ زناشویی‌ و ادای‌ واجبات‌ مالی‌ زوجه‌ و اولاد تحت‌ حضانت‌ وی‌ و امثال‌ آن‌ و همچنین‌ در مواردی‌ که‌ تفریق‌ پیش‌ آید برای پرداخت‌ هزینه‌ مراجعت‌ همسر مطلقه‌ تا محل‌ سکونت‌ زن‌ در ایران‌ می‌تواند تضمین‌ متناسب‌ از شوهر مطالبه‌ نماید.
فرم‌ تعهدنامه‌ و تضمینی‌ که‌ در این‌ قبیل‌ موارد باید اخذ شود و چگونگی‌ استفاده‌ از ضمانت‌نامه‌ را، وزارت‌ کشور تهیه‌ خواهد نمود.

ماده‌ ۴
وزارت‌ کشور می‌تواند به‌ استانداری‌ها و فرمانداری‌های‌ کل‌ و همچنین‌ با موافقت‌ وزارت‌ امور خارجه‌ به‌ بعضی‌ از نمایندگان‌ سیاسی‌ و کنسولی ایران‌ در خارجه‌ اختیار دهد که‌ طبق‌ مقررات‌ این‌ آیین‌نامه‌، پروانه‌ زناشویی‌ را مستقیما در محل‌ صادر نموده‌ و مراتب‌ را به‌ ثبت‌ احوال‌ اعلام‌ دارند.